Bjarni og Beta í NYC

Jæja, nú er fyrsta Halloween partýið okkar "over" og stóð það svo sannarlega undir væntingum. Það gekk nú samt frekar erfilega að finna búning þar sem mollið hérna (ef moll skyldi kalla) er fáránlega lélegt og fann ég ekkert sem ég var að leyta að (nema feitt fólk, það á víst samastað í þessu sveitamolli)! Mín er bara vön alvöru verslunarstöðum eins og Barneys sko !! En það hafðist að lokum á ná svona semi góðu Becks lúkki.


Við Beckhamhjónin mættum nú frekar snemma á svæðið og svona til að byrja með vorum við mjög dugleg við að útskýra hvað við vorum fyrir þeim fjölmörgum Könum sem vita ekki hver Beckham er!!!  Ok, ég fyrirgef þeim nú kannski þar sem ég vissi heldur ekki hvað helmingurinn af fólkinu var. Margir voru einhverjir karakterar úr bandarísku sjónvarp og við höfðum notla ekki hugmynd um hverjir það voru nú eða einhverjar íþróttahetjur. Annars fékk ég þá spurningu seint um kvöldið frá  einum  Indverja-bekkjarfélaga mínum af hverju ég væri ekki í búning! Með risastór sólgleraugu, skítabrún, með gervineglur og í fleygnasta bol sem ég hef verið í á ævi minni (og þá þarf nú mikið til)! Já frekar gott impression sem allir asísku bekkarfélagarnir hafa nú á mér sem voru ad djamma með mér í fyrsta skipti og halda að ég sé bara svona vanalega á djamminu, hehehehe Talandi um alla Indverja vini mína. Ætli mín hafi ekki verið að drekka dry vodka með nokkrum þeirra sem endaði með því að einn ældi út um allt og annar DÓ (og ég sem hélt að þeir væru bara að reyna að fylla mig ) Og þá er ég ekkert að tala um svona, "æ hann dó" dæmi heldur versta case sem ég hef lent í!!!! Gaurinn var gjörsamlega rænulaus í þriðja veldi og endaði það með því að tveir sjúkrabílar mættu á staðinn og allir voru í svaka sjokki.

Dagurinn í dag fór svo í verstu Íþökuþynnku sem ég hef lent í hingað til. Finnst það nú samt ekki skrítið þar sem ég er nú á sérstöku fæði þessa dagana fyrir tónleikatúrinn í næsta mánuði og hafði því borðað mjög lítið um daginn! Var alveg ómöguleg framan af degi og beilaði feitt á Íslendingagöngunni. Dave fór því án mín að ganga upp að einhverjum fossi með nokkrum Íslendingum hérna en hann tók nóg af myndum.

Jæja best að fara að fá sér kvöldmat svona eins og 5 uinoa-grjón og 2 edamame-baunir

Victoria

Sæl

Nú er Halloween á næsta leyti, nánar tiltekið 31 október. Og Kanarnir eru alveg hrikalegir hrifnir af þessari "hátíð". Auðvitað verðum við að finna okkur búninga fyrir þennan fögnuð.
Okkur er boðið í Halloween partý núna á laugardaginn, en við erum alveg hugmyndalaus. Þannig að okkur datt í hug að fá hugmyndir frá ykkur lesendur góðir. Nú er bara að kommenta eins og vindurinn

Hæ núna er ég í 30,000 fetum á leiðinni heim til Íþöku, ég er svona nokkrun veginn mitt á milli Hawaii og vestur strönd Bandaríkjanna. Er s.s. að koma frá the Big Island of Hawaii. Ferðin er búin að vera alveg frábær í alla staði. Ekki síðri en ferðin sem ég fór til Hawaii í vor með rafmagnsverkfræðinini. Þá varð fyrir smá vonbrigðum því ég var búinn að búast við svo miklu. En svo er Wakiki Beach bara sama concept og hver önnur sólarströnd í Evrópu, það er sól og sandur á daginn, fara út að borða á kvöldin og svo djamm fram á nótt.En sú ferð var samt mjög skemmtileg.

 
Allavega þá kom hópurinn saman á föstudaginn niðri á campus og keyrðum við frá Íþöku til Syracuse. Og tókum klukkutíma flug niður til New Jersey. Stoppuðum þar í rúman klukkutíma og áður en flogið var til Honululu, sem er 10 og hálfs tíma flug. Ég svaf kannski klukkutíma af þessum 10 og hálfa tíma. Ótrúlegt en satt þá var þetta bara mjög hratt að líða. Þetta var svona gripafluttingavél, þar sem það eru 7 sæti í röðinni. Ætli það hafi ekki verið entertainment system-ið sem hafi reddað þessu. Því hver farþegi var með sinn skjá og fjarstýringu, sem er líka leikjatölva. Þótt að leikirnir hafi verið frekar slappir, hafa kannksi verið flottir á sínum tíma. En ég nýtti nú líka tímann til þess að lesa. Í síðustu færslu frá mér talaði ég um að láta einhverja flugfreyjuna handrota mig svo í myndi meika flugið, en ég gerði það ekki. Því flugfreyjan sem var að servera á mínu svæði var bara eitthvað massatröll. Þetta var bara ein og vel köttaður Magnús Ver, ég hefði ekki lifað það af hefði hann kýlt mig.

 
Flugið frá Honululu til Kona Airport var svo 40 min, en það var eins og 2 min fyrir mig því ég steinrotaðist. Kona flugvöllurinn er nú ekki stór en hann er einn flottasti sem ég hef komið á. Hann er nefnilega alveg úti, það eru engir veggir, bara skýli.

 

Móttökurnar á flugvellinum voru ansi vinalegar því að við fengum blómakransa af Hawaii-önskum sið og tvo glænýja Ford Explorer-a til umráða meðan við vorum á eyjunni. Við vorum svo kominn upp á hotel klukkan 21:30 frekar lúin, enda klukkan hjá okkur orðin 3:30.

Vöknuðum svo snemma á laugardeginum og fórum og hittum the Developers, þ.e. fólkið sem er að byggja að þetta samfélag. Svo eftir hádegi fórum við á staðinn sem að herleighetin eiga að rísa. Eins og þið vitið þá er the Big Island of Hawaii eldfjalla eyja, meira segja sú nýjasta af þessum eyjaklasa. Og er maður sér eiginlega hraun allsstaðar. Og maður sér greinilega hvar nýrri hraun lyggja. Því maður sér kannski skógi vaxna hlíð en svo liggur svört hraun breiða, og skiptir svæðinu alveg í tvennt. Og þar er ekki stingandi strá. Partur af Palamanui svæðinu (það er nafnið á verkefninu) er skógi vaxinn og svo er hinn parturinn bara svart hraunið. Parturinn sem er nær sjónum er bara hraun og það minniti mig ansi mikið á Ísland, þar er búið að gera smá veg. En efri partuinn er skógi vaxinn og þar eru bara slóðar. Þegar við keyrðum þar í gegn þá sleiktu greinarnar hliðarnar á bílunum. Bílstjórarnir þurftu að vera 25 þannig að ég mátti ekki keyra. Þetta voru vel grýttir slóðar og ekki kunnu þessir kanar að keyra. Nelgt á stór grjót og bremsunum læst í brekkum, með þeim afleiðingum að undirvagninn var vel rispaður og svo runnu bílarnir bara niður brekkurnar eins og snjóþotur. En ég hafði gaman af þessu. Inn á milli voru opin svæði og minnti það mig ansi mikið á Jurassic Park! Það hefði ekki komið mér á óvart að grameðla hefði komið og étið okkur öll. 

 

Enduðum svo daginn á því að skella okkur á ströndina og í hotel sundlaugina. Fórum svo út að borða saman með þeim tveim prófessorum sem komu í ferðina. Fórum á stað sem var alveg í sjávarmálinu og var maturinn æðislegur. Fórum snemma í bólið því sunnudagurinn var frídagurinn okkur ætluðum við að leggja í hann klukkan 7:00 og keyra um eyjuna og skoða eitt eldfjallasvæðið og annað gúmelaði.

 

Á sunnudeginum lögðum við í hann snemma og keyrðum suður eyjuna. Skoðuðum Volcano Park og vorum svo komin í hádeginu til Hilo sem er bær á austurströndinni. Tókum svo strikið beint yfir eyjuna aftur til Kailua-Kona þar sem við gistum. En áður en við fórum upp á hotel komum við á Four Seasons hótelinu sem var í grendinni við okkur. Við fórum þarna til þess að skoða landslags arkítektina. Þetta var alveg afgirt og við lugum okkur í gegn með því að segja að við ætluðum að borða þarna, held að jepparnir hafi verið að gera góða hluti þarna. En þetta hotel er held ég það flottasta sem ég hef komið á. Pálmatré út um allt (auðvitað), húsin geðveik, hrikalega flott sundlaug, sér strönd þar sem sjaldbökur voru í góðu chilli, bilnum var parkerað fyrir mann og allt var bara eins það á að vera. Enduðum með því að fá okkur einn á barnum og njóta útsýnisins.

 

 Á mánudeginum vorum við svo með kynningarnar okkar sem heppnuðust bara ansi vel. Seinni partinn fór ég og nokkrir aðrir á annað hótel þar sem 55% af orkuþörf hótelsins kemur frá sólarorku. Þetta hótel var líka ansi magnað.

Fórum svo út að borða um kvöldið með öllum hópnum og the developers. Eftir matinn voru allir orðnir svo þreyttir nema ég og Andrew, það er sjóarinn sem er lengst til hægri á myndinni hér fyrir ofan. Þannig að við skelltum okkur niður á strönd í sundsprett með bjór. Eftir nokkra og góðar samræður um daginn og veginn skelltum við okkur á bar. Það var bara einn bar opinn enda mánudagskvöld. (Næsta laugardag er er stór þríþrautar keppni þarna á eyjunni þannig að nánast allir ferðamennirnir sem voru þarna voru helköttaðir og ekki að fara út á kvöldin að drekka). Þannig að þegar við komum inn á barinn litu allir á okkur, því það voru bara heimamenn að fá sér öl þarna. Eftir að við höfðum pantað okkur bjór spurði barþjónninn okkur hvort við værum að taka þátt í the Ironman (keppnin heitir það), ég sagði auðvitað já. Svo spurði hann okkur af hverju við værum að fá okkur bjór og við værum enn vakandi, ég svaraði honum þá að við hefðum verið að æfa sund um kvöldið og þyrftum að fá kolvetnin okkar, því að við vorum ennþá með blaut hár og með handklæðin um axlirnar. Og fólkið á barnum trúðu öllu sem við sögðum, og ég held að ég sé örugglega í lélegasta formi sem ég hef verið í mörg ár. Btw. þá er Ironman tæpir 5 km sund, heilt maraþon og svo tæpir 200 km á hjóli, ég myndi gefa upp öndina ef ég þyrfti að gera þetta.

Síðasta daginn vöknuðum við snemma skoðuðum eitthvað energy Lab sem notað menn nota sjóinn til þess að kæla byggingar, aðeins öðruvísi en við gerum það á klakanum. Svona til fróðleiks þá framleiða þeir bara rúm 10% af rafmagninu á eyjunni með jarðvarma, því þeir trúa þvi að eldfjallaguðinn Pele búi í fjallinu og er það í raun heilagt. Þannig að REI ættu að einbeita sér að öðrum svæðum þótt að ég gæti trúað að það sé gífurleg orka hérna í jörðinni. Eftir skoðnunarferðina á Lab-ið skelltum við svo okkur á ströndina og sundlaugina  á the Four Seasons. Einn dag ætla ég að koma þarna sem alvöru gestur, það er staðfest.

 Þetta er sundlaugin á the Four Seasons

Svo hittum við the developers í lok dagsins þar sem þeir við ræddum framhaldið. Svo héldum við upp á flugvöll. Og núna er ég kominn upp í flugvél.

Þetta sem er hér fyrir ofan var skirfað í flugvélinni, núna er laugardagskvöld í Íþöku og er ég að henda inn myndum frá ferðinni. Skoðið þær endilega og sérstaklega myndatextann.

 

 

Kominn tími á smá update héðan úr Íþöku á meðan karlinn er í chillinu á Hawaii:

Fór í fyrsta prófið mitt hérna á fimmtudaginn og það var sko hressilega tekið á því eftir það enda ekki á hverjum degi sem maður klárar sitt fyrsta próf í Cornell  Það er líka svo rosalega ódýrt að djamma á fimmtudögum, endalaus tilboð á barnum og svona. Skrópaði svo í tíma á föstudaginn (ég veit, ekki líkt mér!!) og kíkti í mollið með John og Kim. Keypti mér fullt af nýjum fötum í GAP (enn og aftur ekki líkt mér að versla í GAP en svon er þetta bara þegar úrvalið er ekki meira). Ohhhh get ekki beðið eftir að komast í stærsta mollið í NY fylki, stefnan er sett á að fara þangað eftir jólaprófin. Ok, það virðist langt þangað til en tíminn líður bara svo fáránlega hratt og áður en ég veit af verð ég komin aftur í H&M aftur! Svo lítur allt út fyrir að ég verði í New York City næsta haust þannig að stelpur, þá getið þið kíkt til mín og við verslað almennilega og fengið okkur alvöru kokteila, ummmm.

Annars er ég búin að hafa það afskaplega rólegt hérna í "break"-inu mínu. Búin að sofa endalaust mikið og dreyma fáránlega raunverulega drauma. Dreymdi m.a. að Oddný hefði dáið í bílslysi og Rósa væri ólétt, svo Oddný: keyrðu varlega og Rósa: öryggið á oddinn!! Horfði svo á Notebook í gærkvöldi og grenjaði eins og mongó, hehehehehe. Horfði notla í tölvunni þar sem við eigum ekki neitt sjónvarp, ég veit algjörir lúðar (Unnur, ekkert persónulegt!).

Fór á stelpudjamm á laugardaginn með öllum vinkonunum mínum sem voru í bænum. Hmmmm við erum nú reyndar svo fáar í stelpur hérna í FE prógraminum, hmmm já og ein ekki í bænum svo við enduðum bara tvær, ehhehehehe, ég og Kim. Það var samt ýkt mikið stuð en því miður var aðaldansstaðurinn lokaður þar sem það var fall break. Ég sem var svoooo spennt að fara þangað í fyrsta skipti, hef ekki farið á neitt dans-gelgju-djamm síðan ég kom hingað! Sakna Britneyjar alltof mikið þannig að ég var bara með hana á fullu yfir plain vanilla útreikningunum mínum í dag.

Ert strax farin að hlakka til að fá Bjarne aftur heim. Veit ekki hvort ég myndi meika það að búa ein, myndi örugglega farast úr næringaskorti. Ég nenni aldrei að elda neitt þegar ég er ein heim og þið sem þekkið mig vitið að þegar ég eyði pening í mat þá langar mig bara í nammi. Sem betur fer keypti þessi elska fyrir mig vítamíntöflur um daginn, KARAMELLUR MEÐ SÚKKULAÐIBRAGÐI, svo ég lifi þetta af. Nú þarf ég bara að passa mig að taka ekki of margar karamellur á hverjum degi .

Já, hmmm, verð rétt í lokin aðeins að svara fyrir mig í sambandi við kennarasleikju ásakanirnar. Í fyrsta lagi þá HATA ég kennarasleikjur. Það er allt morandi í þeim hérna, sérstaklega Indverjar, þeir eru laaaang verstir. Þessi kennari sem ég fór út að borða með er kínversk kona og hún var einmitt að hneykslast á því að ég sæti svona aftarlega og segði ekki neitt í tímum (þ.e.a.s. á milli þess sem hún talaði um hvað ég væri sæt og af hverju ég væri nú ekki módel). Hmmmmm, AFTARLEGA! Ok ég sit vanalega næst aftast eða aftast en það eru bara 4 raðir þannig að það er nú ekki það aftarlega!! Þyrfti líka að mæta hálftíma fyrir til þess að ná sæti á fremsta bekk jú eða bara setjast ofan á einhvera Asíugelluna. Svo mætti halda að það væri 100 dollara verðlaun fyrir hverja rétta spurningu sem maður svaraði, fólk keppist við að svara öllu sem kennarinn lætur út úr sér. Stundum minnir mig þetta á spilakvöld með gömlu Valsstelpunum þegar við erum allar öskrandi ofan í hvor aðra í Actionary (Vala og Oddný, þið yrðuð góðar í þessum tíma), ehhehehe. En hluti af ástæðunni fyrir þessu "keppnisskapi" nemenda er jú að ég þessum tíma er 20% af einkunninn "class participation", allir þurfa að vera með "name tag" á borðinu og láta taka eftir sér. Þessir viðskiptatímar eru svo fyndnir. Þegar maður heldur fyrirlestur þá þarf maður líka að vera fínt klæddur. Fannst ekkert smá fyndið þegar ég hélt minn fyrsta fyrirlestur, stóð þarna, "all dressed up" og reyndi að bulla eitthvað á ensku. Það var nú samt frekar mikil tilviljun að mitt umræðuefni var Nick Leeson og hrun Barings banka og nokkrum dögum áður var hann einmitt á Íslandi að halda fyrirlestur, töff töff! Ég skil nú reyndar ekki hvernig þessi maður gat verið laus úr fangelsi eftir aðeins 6 ár eftir að hafa sett einn elsta og virtasta banka Bretlands á hausinn með endalausum lygum og svikum. Og í dag vinnur hann við að halda fyrirlestra um áhættustýringu og hvernig eigi að höndla stress, svo sannarlega Árni Johnsen Bretlands!!

Jæja, komið gott í billi. Hef því miður engar skemmtilega myndir (þó ég viti að myndir gleðja Steinþór minn!). Bjarni bætir úr því þegar hann kemur til baka frá Hawaii á miðvikudaginn!
 
Bæjó, Liz

P.s. Ok Ingunn, ég er kannski pínku kennarasleikja á minn hátt

Sæl

Nú er ég að fara að pakka fyrir Hawaii ferðina sem ég er að fara í eldsnemma í fyrramálið. Við leggjum í hann upp til Syracuse klukkan 7:00 a.m. og fljúgum þaðan til Newark Airport sem er í New Jersey, þetta er bara klukkatíma flug. Svo tekur monster flug við. Það er ca. 10 tíma flug frá Newark til Honolulu. Ætli ég biðji ekki einhverja flugfreyjuna að handrota mig rétt eftir flugtak svo að ég tapi ekki vitinu í þessu flugi . Svo er síðasta flugið frá Honolulu yfir til Kona Airport sem er á The Big Island of Hawaii, síðasta flugið er bara 45 min. Svo er það örstuttur akstur á hótelið sem er við ströndina . Þannig að maður reynir kannski aðeins að flexa bicep-inn/flagga bumbunni á ströndinni.

Svo þegar við komum taka við heimsóknir á hina og þessa staði sem tengjast verkefninu. En sunnudagurinn er ekkert skipulagður  þannig að hann verður bara nýttur á ströndinni eða við kíkjum á eldfallið sem er á miðri eyjunni. Svo var Andrew vél (vélaverkfræðingur) að segja að hann væri "sailor" og ætlaði ekki að láta þetta flotta svæði og vind fara fram hjá sér. Hann ætlar s.s. eitthvað að sigla og sagði að honum vantaði aðstoðarmann, ég var ekki lengi að bjóða fram hjálp mína. Þannig að ég geri ráð fyrir að ég verð háseti, svo er bara spurning hvernig sailor hann sé. Vona bara að það sé eitthvað stærra en hjólabátur, já eða gúmmíbátur.

Planið var að mamma og pabbi myndu koma þessa helgi, því í næstu viku er fall break, frí á mán og þrið. En þar sem ég er að fara til Hawaii urðum við að blása það af. Eeennnn mamma sendi okkur pakka með íslensku nammi til að gleðja okkur. Og núna er ég bara að vona að pakkinn komi ekki meðan ég verð á Hawaii því þá mun ég ekki sjá neitt af honum. Og þætti mér líklegt að iðnaðarmanna afsökunnin verði notuð. Þannig er mál með vexti að við getum pantað viðgerðarbeiðni og þá koma iðnaðarmenn meðan við erum í skólanum og gera við það sem þarf að gera við. Og Elísabet reyndi að telja mér trú um í þetta eina skipti sem þeir hafa komið að þeir hafi borðað allt nammið á heimilinu. Ég hef mínar efasemdir...

Nú er bara að vona að nammið komi, þegar ég verð kominn heim frá Hawaii.

Reyni að henda einhverju inn meðan ég verð á Hawaii. Lofa samt engu. Svo kem ég með myndir frá Hawaii í næstu viku.

Bestu kveðjur frá Íþöku,
Bjarni

ps. Beta biður að heilsa, hún var að klára próf.