Bjarni og Beta í NYC

Hey


Um síðustu helgi var thanksgiving eins flestir vita, eða réttara sagt síðasta fimmtudag. Okkur var boðið í turkey til Kim og John sem eru með Elísabetu í programi. Svo komu líka Urvashi (stelpa sem er líka í FE programinu) og 2 vinkonur hennar, og Cat (housemate-in hennar Kim) sem fór ekki heim þar sem hún býr í Kaliforniíu.
Kim skellti kalkúninum í ofninn klukkan 7 um morguninn og var hann tilbúinn um 3 leytið. Og auðvitað bragðaðist hann ansi vel, og allt stuffið sem var með. En ég verð að segja að mér finnst stuffingin sem Fanney móðir hans Daða, verðandi mágs míns, vera betri. Milli máltíða sofnaði ég auðvitað, því að þeir sem hafa borðað mikið af kalkún vita að maður verður einhverra hluta vegna ansi þreyttur eftir hann

Hann á afmæli í dag, hann á afmæli í dag, hann á afmæli hann Bjarni (súperplömmer) hann á afmæli í dag!!!!


Annars er nú tilefni þessarar bloggfærslu atburður sem átti sér stað hér í 805 Hasbrouck Apartments fyrr í dag, án efa ein hræðilegasta uppákoma sem ég hef lent í!!. Ég vil þó byrja á því að vara viðkæma við því sem hér a eftir fer (þó að Bjarni hafi nú klárlega ritskoðað þennan texta og sagði "allar frænkur mínar eiga eftir að lesa þetta"

Þetta byrjaði allt saman þegar ég sat í rólegheitum á klósettinu seinni partinn í dag. Á einhvern óskiljanlega hátt (förum ekki út í díteils) tókst mér að rekast í hilluna sem er fyrir ofan klósetið þar sem ég geymi nánast ALLT málningardótið mitt. Það væri nú ekki frásögu færandi nema að þessi hilla er laus og féll hún því á gólfið ásamt öllu sem í henni var. Helmingurinn dreifðist um gólfið og var þar púðrið mitt í aðalhlutverki, smallaðist yfir allt (stelpur þið vitið hvað það er messí þegar maður missir púðurdós í gólfið) og hinn helmingurinn fór ofan í klóstið og ég var ekki búin að sturta niður OG HAFÐI VEIRÐ AÐ GERA NÚMER TVÖ!!!!!!!!!!!!

Ég náttúrlega tók eitt snökkt gelgjuöskur og svo án þess að hugsa meira um það dýfði höndunum ofan í klósett vatnið og reyndi að bjarga því sem hægt var að bjarga. Þetta eitt var nú nógu mikið sjokk en það sem fylgdi á eftir var enn verra. Ég sturtaði loks niður eftir að Bjarni hafði komið á vettvang en NEI vatnsyfirborðið tók að hækka og hækka ásamt því sem "ókindin" (e. Jaws,  eins og Bjarni kaus að kalla vininn) flaut hærra og hærra. Kósettið var sem sagt stíflað (augnskuggarnir mínir ekki að gera góða hluti!!) og vatn flæddi út um allt baðherbergið!!!! Nú má ekki gleyma því að allt snyrtidótið mitt lá enn þá á gólfinu og ég tek annað  panic kast þar sem ég reyni að bjarga því litla sem ekki var nú þegar ónýtt.

Næsti hálftímann barðist Bjarni svo hetjulega við ókindina og vatnið með drullusokk og plastpoka að vopni. Það gekk nú ekki betur en svo að það flæddi að minnsta kosti þrisvar aftur en við vorum þá við öllu búin með fötur og glös til þess að "tappa af" yfir í vaskinn. Þegar ég var búin að gefa upp alla von og búin að biðja alvöru plumber um að mæta á svæðið tókst elskunni minni loksins að drepa ókindina (sem endaði út í ruslatunnu!!) og hreinsa klósettið.

Þess má að lokum geta að tekinn var næsti strætó beint í mollið þar sem ég verslaði mér NÝTT SNYRTIDÓT Á NO TIME

Jæja, nóg af manna í bili,

Beta klaufi

P.s. því miður fylgja engar myndir því eins og ég minntist á í upphafi var þetta allt ritskoðað...

Helú

Langt síðan við höfðum skirfað eitthvað, sem er nú bara af því að það hefur verið svo mikið að gera og það verður brjálað að gera þangað til við komumst í jólafrí. Þannig að ekki vænta mikils af okkur á næstunni, kannski eitthvað um næstu helgi því þá er þakkargjörðarhátíðin.

Annars fengum við okkar fyrstu gesti um síðustu helgi. Þá gisti hjá okkur Höddi sem var með mér í rafmagnsverkfræðinni heima á Íslandi. Hann var í heimsókn hjá kærustinni sinni sem er í Columbia. Hún spilar með fótbolta liðinu og þær áttu akkúrat leik á móti Cornell síðasta laugardag. Auðvitað leigði Höddi sér bíl og skultaðist hingað uppeftir á föstudegi, og kíkti á kappann. Hann gisti bara einn hjá okkur því Guðrún, kærastan hans, ÞURFTI að gista með liðinu. Kanarnir eru svo nojaðir.

Allavega var hann kominn til Íþöku um 3 leytið og skelltum við þá okkur í leiðangur til að ná okkur í exótískan bjór. Við komumst líka í þessa fínu bjórbúð, þar sem bara var seldur bjór. Ég var handviss um að það væru fleiri tegundir af bjór þarna heldur en myndir á vídeóhöllinni lágmúla. Keyptum við nokkuð margar sortir. Mér fannst skullsplitter bjór mest framandi, en við komumst þó aldrei í að drekka hann. Þannig að skullsplitter bjórinn bíður ískaldur fyrir næstu gesti.


Svo um kvöldið fórum við út að borða niður í Commons, sem er miðbærinn í Íþöku. Guðrún þurfti þó að vera kominn upp á hótel með restinni af liðinu klukkan 10, þannig að Elísabet fór með henni upp á hótel. Og fyndanst við það, var að við vorum nýbúin að fá matinn þegar klukkan var að verða 10. Þannig að Elísabet tók matinn sinn bara í doggy-bag því hún ætlaði að læra um kvöldið meðan við ætluðum að skoða barinna. Ég held að starfsfólkinu hafi brugðið þegar stúlkurnar stóðu upp frá borðum og eftir sátu ég og Höddi með steikurnar okkar. Þau hafa haldið að við værum algerir hrottar. Annars var kvöldið hin besta skemmtun. Vorum komnir heim um 2 leytið, því barirnir loka klukkan 1 í Íþöku.

Svo á laugardeginum vöknuðum við um 10 leytið og fórum strax í það baka ameríksar pönnukökur. Reyndar setti ég Hödda í það að steikja meðan ég gekk frá gestaherbeginu (a.k.a. stofan). Svo rétt eftir hádegi fórum við svo á fótboltaleikinn. Elísabet var náttla massa sátt þegar hún sá að Guðrún hafði verið valinn Ivy League Player of the Week, í vikunni áður. Ekki þurftum við að bíða lengi eftir að Guðrún setti mark sitt á leikinn því hún lagði upp fyrsta markið eftir að hafa spænt upp vörna hjá Cornell. Leikurinn endaði svo 1-2 fyrir Columbia.




Svo fóru turtildúfurnar fljótlega eftir leikinn því Höddi átti flug aftur til Íslands á sunnudeginum. Þá tók við lærdómur hjá okkur.

"Elísabet, taktu við. Ég nenni ekki að skirfa meira"

Hæhæ, mig langaði bara að segja að þessi færsla er tileinkuð henni Helgu minni, já og Ingu og Ingunni Annars er nú bara frekar lítið að frétta eins og Bjarni minntist á þar sem við erum bara lærandi út í eitt. Ég á "aðeins" eftir 6 próf og tvo fyrirlestra þá er ég komin í jólafrí, ohhhh hlakka svoooo til!!! Fyrsta final prófið er nú bara eftir helgi þannig að þetta verður vonandi fljótt að líða.  Fyrsti snjórinn kom núna í vikunni, ef snjó skyldi kalla. Þetta voru nokkrar snjóflyksur og viti menn, ætli Indverja vinir mínir hafi ekki þotið út og byrjað að taka myndir af hver öðrum í "snjónum", heheheheheheh. Það eru nefninlega nokkuð margir hérna sem hafa aldrei séð snjó áður.

Já guð, það má ekki gleyma aðal atriðinu! Ætli mín hafi ekki loksins fundið sér blaklið!! Sendi e-mail á e-n dúd sem ég þekkti ekki neitt og fékk að vera með þeim í "intramural deildinni". Ég mætti svo bara beint í fyrsta leikinn, hálftíma of snemma, hitaði á fullu ein upp, ekkert smá spennt að fá loksins að taka nokkur smöss. Svo þegar fólk byrjaði að hópast inn í salinn þá var ég alltaf að vona að þetta væru einhverjir úr liðinu mínu og spurði fullt af fólki sem leit frekar "blaklega" út. En nei, ætli liðið mitt hafi ekki mætt 2 mínútum fyrir leikinn, litlir Asíubúar og feitir Austur-Evrópubúar sem voru svo ánægð að hafa einhvern í liðinu sínu sem kunni blak, GREAT!! Ég er nú loksins búin að jafna mig eftir þessi miklu vonbrigði að fá ekki að spila almennilegt blak (þetta var fyrir rúmum mánuði síðan) og reyni bara að hafa gaman af þessu. Nú er mótið búið en við ætlum að halda áfram að hittast einu sinni í viku og "spila" blak. Ég reyni bara að líta á björtu hliðarnar, ég fæ þá alla vega að æfa uppgjafirnar mínar!!

Jæja, farin í háttinn

-Liz

P.s. Búin að fara á tvo íshokki leiki og er alveg húkkt!! Shitt það er eitthvað svo karlmannslegt og sexy við þetta sport!! Og stemningin er alveg gríðarleg þar sem þetta er vinsælasta sportið hérna í Cornell! (Fór reyndar inn á heimasíðuna hjá íshokkiliðinu til að skoða myndir af leikmönnunum (svona eins og maður gerir alltaf í boltanum) og varð fyrir miklum vonbrigðum. Mín var búin að ímynda sér þessa myndarlegu karlmenn en önnur var rauninn. Ég er alla vega hætt að kvarta yfir því að þeir séu með hjálm sem hylur allt andlitið...